Thank Special

บี ที่ให้ยืม host ฝากคลิปวีดีโอ
Computer มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ที่ให้มานั่งตัดต้อคลิปวีโอนาทีครึ่ง(ทำตั้งครึ่งวันแหนะ)

ภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้ดูแล้วนึกถึงสมัยเด็กๆครับ ที่ดูพวกขบวนการ ๕ สี จะมีสัตว์ประหลาดหนึ่งตัว แล้วต้องมีพวกลูกกระจ๊อกที่เรียกว่าตัว "กี๊กี๊" เพราะมันออกมาทีไรก็ร้อง "กี๊กี๊" ทุกที แล้วเหล่าสัตว์ประหลาดจะออกมาทำร้ายมนุษย์ เมื่อเสียงเรียกร้องความช่วยเหลือ ฝ่ายคุณธรรมก็ออกมาปราบ แต่ในนี้มีแค่ตัวเดียวครับ ก็ดีแล้วไง ไม่เอาเปรียบฝ่านสัตว์ประหลาด ถ้าในหนังทีวีนี่จะออกมา ๕ ตัว จะมีสี แดง เหลือง เขียว ดำ ชมพู เพื่อทำลายสัตว์ประหลาดตัวเดียว เอาเปรียบกันชัดๆ นั่นมันรุมกินโต๊ะนี่หน่า

ถ้าจะเอาจริงๆ เมื่อสัตว์ประหลาดตาย หัวหัวหญ้าใหญ่จะส่งอะไรสักอย่างลงมาบนโลกเพื่อให้สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ขึ้นแล้วขบวนการ ๕ สีก็จะเรียกหุ่นยนต์มาสู้ด้วย แต่สู้แรกๆจะแพ้ ต้องใช้ท่าไม้ตายถึงจะชนะ ไม่รู้ทำไมไม่ใช้ท่าไม้ตายซะเลย ต้องต่อยเตะกันให้เหนื่อยด้วย

แต่ก็นะ ดูแล้วหวนย้อนกลับไปเป็นเด็กทำให้อยากดูหนังขบวนการอีกรอบ

ย้อนกลับไปเมื่อ ๓ ปีที่แล้ว เบียร์ได้รู้จักกับ website แห่งหนึ่ง ที่คนอื่นๆเรียกกันว่า diaryonline นั่นก็คือ diaryhub.com เบียร์ได้ลองเล่น ลองสัมผัสกับมันจนทำให้เบียร์หลงใหลในตัวอักษรที่เบียร์บรรจงพิมพ์ขึ้นมาและตัวอักษรที่คนอื่นซึ่งเบียร์ไม่รู้จักได้เรียบเรียงออกมาเป็นเรื่องราวชีวิตประจำวันให้ได้สัมผัสกัน ตั้งแต่แรกเริ่มจนกระทั้ง web ล่ม และกลับขึ้นมาอีกครั้งกับสถานะการเป็น platinum member ตลอดระยะเวลา ๓ ปีที่ผ่านมาก็มีเรื่องราวต่างๆนานามากมายที่เกิดขึ้นจนมาถึงวันนี้ วันที่ diaryhub ล่มอีกครั้ง ล้มคราวนี้เป็นล้มที่แรงมากๆเสียด้วย

หยุดแล้ว...diaryhub...หยุดการเคลื่อนไหว นิ่ง สนิท เหล่าสมาชิกอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เกิดข้อวิพากวิจารณ์ต่างๆนานามากมายว่ามันเกิดอะไรขึ้น บางคนกลัวว่าข้อมูลใน diary จะหายไป บางคนด่าว่าทำไมไม่ดูแลสมาชิกกันบ้าง ปัญหาภายในที่เกิดขึ้น บางคนไม่รู้ บางคนรู้ผิดๆ บางคนรู้ความจริง เชื่อบ้าง ไม่เชื่อบ้าง ฮันท์อาจเป็นฝ่ายผิด หรือ พี่นกอาจเป็นฝ่ายผิด หรือ อาจจะผิดทั้งคู่ หรือไม่ก็อาจจะถูกทั้งคู่ก็ได้ ต่มันต้องเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมากแน่ๆถึงขนาดที่ทำให้คนที่เขียนโปรแกรมนี้ขึ้นมา คนที่บอกว่ารัก diaryhub ที่สุด ต้องแยกออกจากมันไป

เบียร์ก็เป็นคนหนึ่งที่รักที่นี่เหมือนกัน แต่ไม่ได่รักโปรแกรมนี้ ไม่ได้รัก website แห่งนี้ สิ่งที่เบียร์รักคือสังคมแห่งนี้ ที่นี่ diaryhub.com

เวลาที่ผ่านมาลองย้อนกลับไปดูสิครับ มันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
- งาน meeting ใหญ่ทั้ง ๘ งาน และ meeting ย่อยอีกนับไม่ถ้วน
- งานเขียนจาก diaryonline กลายมาเป็นหนังสือ pocket book
- การตั้งโต๊ะรับสมัครสมาชิกที่แมคโดนัลด์สยาม
- การรวมตัวกันที่ปลาทองหมูกะทะ
- การที่เหล่าสมาชิกช่วยกันดูแล webboard และห้อง chat
และอีกหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่

การเกิดปัญหาขึ้นคราวนี้ถ้า website กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง เบียร์ว่ามันคงไม่เหมือนเดิมแน่ๆ เพราะอะไรหลายๆอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว...

ในบางครั้งคนเราก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง beerboy.diaryhub.com อาจจะมีอยู่ต่อหรืออาจจะไม่มีอีกแล้ว ไม่มีใครรู้แม้แต่ตัวเบียร์เองก็ยังไม่รู้ แต่ในเมื่อเบียร์ยังรักที่จะเขียน diary ยังรักสังคมแบบเก่า สมาชิกที่คุ้นเคย ตอนนี้ก็ต้องย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่ exteen.com ตามเหล่าสมาชิกคนอื่นที่ย้ายกันมา

ขอบคุณ diaryhub
ขอบคุณที่ช่วยให้เบียร์เรียนรู้โปรแกรม computer
ขอบคุณที่ทำให้เบียร์รู้จักคำว่ามิตรภาพ
ขอบคุณที่เป็นที่ระบายอารมณ์ในบางครั้ง
ขอบคุณที่ช่วยสานต่อในสิ่งที่เบียร์รัก
ขอบคุณ และ สวัสดี ...